آیا از سرطان پکیج دیواری اطلاعی دارید؟

کلسیم و منیزیم موجود در آب که در پکیج دیواری و کلا صنعت تاسیسات به عنوان ناخالصی خوانده می‌شود. باعث می‌شود که بعد از مدتی مبدل ها و لوله ها رسوب گرفته و در تبادل دما و ایجاد فشار مناسب دچار مشکل شوند. این پدیده به عنوان سرطان در بین اشخاص تاسیساتی مصطلح است.

اگر در نگهداری پکیج دیواری مسئله رسوب را نادیده بگیرید به احتمال بسیار زیاد در ۲ سال اول استفاده از پکیج دیواری دچار این مشکل خواهید شد.سختی آب حداقل برای استفاده انسان باید ۳۰ PPM باشد. ولی برای استفاده در پکیج‌های دیواری این مقدار باید کمتر از ۲۰ میلی گرم در یک لیتر باشد.( ۲۰ PPM).

ناخالصی‌های موجود در آب:
گازهایی نظیر اکسیژن، هیدروژن، ازت و…

املاحی مانند کلسیم، منیزیم، سدیم و…

مواد معلق مانند خاک و…

و میکروب‌هایی نظیر باکتری ها، قارچ‌ها و …

راه‌های مقابله با مشکل رسوب در پکیج‌های دیواری:

1. سختی گیرهای مورد استفاده برای پکیج‌های گرمایشی
2. مغناطیسی
3. پلی فسفات

سختی گیرهای مغناطیسی:

این نوع سختی گیر ها مناسب‌ترین و مقرون به صرفه‌ترین سختی گیرهای بازار فعلی هستند. این سختی گیر ها برای جلوگیری از ایجاد رسوب از امواج الکترومغناطیسی استفاده می‌کنند. بطوریکه باعث می‌شود املاح کلسیم و منیزیم به جای چسبیدن به جداره لوله ها به یکدیگر بچسبند و در سیستم همچنان به گردش در آیند.

سختی گیرهای پلی فسفات:

این سختی گیر ها هم توسط بلورهای فسفات زمانی که آب از روی آن‌ها عبور می‌کند باعث می‌شود که املاح کلسیم و منیزیم در خود بلور حل شده و آب با سختی کمتر به سیستم وارد شود. این سختی گیر ها ارزان تر از سختی گیرهای مغناطیسی هستند و با دریافت املاح کلسیم و منیزیم بعد از گذشت حدود ۹ ماه (البته به سختی آب محل بستگی دارد) بلورهای آن تمام شده و یا نزدیک ۴۰ درصد از آن باقی می‌ماند؛ که باید اقدام به شارژ کارتریج آن کرد.

این نوع سختی گیر ها بهتر است در آب ورودی به پکیج دیواری نصب شود. چرا که در آب با دمای سرد بهتر کار می‌کند و اگر در سیستم آب گرم رادیاتور ها نصب شود. پکیج دیواری دچار مشکل خواهد شد.